Nina – 11 jaar

Mama ging al naar Freija en ze zei “wil je ook eens meekomen?”. Ik dacht “we hebben al zoveel geprobeerd en er helpt toch niets”. Maar toch ben ik gekomen en daar ben ik heel blij om.

 

Als baby had ik al wel veel buikpijn. Ik kroop altijd op mama’s of papa’s schouder en die moesten dan over mijn rugje wrijven. Ik weende ook veel van de pijn.

We zijn ook hulp gaan zoeken bij een manuele therapie als baby en dat helpte wel. Maar toen ik groter werd, was dat nog niet beter.

We hebben testen laten en ik was toen heel gevoelig aan fastfood enzo dus ik begon daar ook goed op te letten. Maar echt veel beter was het niet.

Mijn grote zus is dan ook gestorven en dat was dan ook heel gevoelig na een heel rouwproces.

Het bleef maar duren. Mijn nek kraakte ook veel en deed ook pijn en mijn rug begon ook pijn te doen.

Mama ging al naar Freija en ze zei “wil je ook eens meekomen?”. Ik dacht “we hebben al zoveel geprobeerd en er helpt toch niets”. Maar toch ben ik gekomen en daar ben ik heel blij om.

Ik heb soms nog wel buikpijn en rug- en nekpijn maar al veel minder. Ik ben echt zo blij. Het doet zo goed en ik blijf het zeker nog doen voor mijn buikje, rug en nek!

Terug